Το προσκύνημα στον βράχο του Μανδρακίου
Η Ιερά Μονή της Παναγίας Σπηλιανής στη Νίσυρο είναι ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα των Δωδεκανήσων. Έχει χτιστεί πάνω στον «Οξό της Παναγιάς», έναν απόκρημνο πορώδη βράχο σε υψόμετρο περίπου 35 μ. πάνω από το Μανδράκι. Ανεβείτε τα 130 σκαλοπάτια που οδηγούν στο μοναστήρι και η θέα θα σας αποζημιώσει.
Συνήθως τα μοναστήρια χτίζονται σε απομονωμένες και δυσπρόσιτες περιοχές. Η Σπηλιανή, ωστόσο, βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του οικισμού και του λιμανιού του νησιού. Η επιλογή αυτή συνδέεται με μια τοπική παράδοση για την ίδρυση της μονής τον 14ο αι. Λέγεται πως ένας Νισύριος βρήκε μια εικόνα της Παναγίας στη θέση Βρετού, κοντά στα Δημοτικά Λουτρά Μανδρακίου. Την παρέδωσε στον ναό της Παναγίας της Ποταμίτισσας, όμως την επόμενη ημέρα η εικόνα βρέθηκε μυστηριωδώς σε μια κοιλότητα του βράχου. Το γεγονός θεωρήθηκε θεϊκό σημάδι και έτσι αποφασίστηκε να χτιστεί εκεί το μοναστήρι.
Η μονή οφείλει το όνομά της στη σπηλαιώδη κοιλότητα του βράχου μέσα στην οποία βρίσκεται ο ναός. Στην είσοδο θα δείτε τα περίφημα βοτσαλωτά δάπεδα της Νισύρου, όπως και σε πολλά σημεία του νησιού. Κατεβαίνοντας τις σκάλες προς το εσωτερικό του βράχου, οδηγείστε στο μικρό σπήλαιο όπου βρίσκεται ο ναός της Παναγίας. Η μεγάλη εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας απέκτησε ασημένια επένδυση το 1798. Θα την αναγνωρίσετε από τα εκατοντάδες τάματα που κρέμονται στη βάση της. Εικάζεται πως κάτω από το αριστερό της χέρι κρύβεται το αρχικό εικόνισμα που βρέθηκε στον βράχο.
Ιδιαίτερη θέση στην τοπική παράδοση έχουν οι λεγόμενες εννιαμερίτισσες, γυναίκες που εννέα ημέρες πριν τον Δεκαπενταύγουστο διαμένουν στο μοναστήρι, νηστεύουν και προσεύχονται. Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται με το μεγάλο πανηγύρι της Παναγίας.
Συνήθως τα μοναστήρια χτίζονται σε απομονωμένες και δυσπρόσιτες περιοχές. Η Σπηλιανή, ωστόσο, βρίσκεται σε κεντρικό σημείο του οικισμού και του λιμανιού του νησιού. Η επιλογή αυτή συνδέεται με μια τοπική παράδοση για την ίδρυση της μονής τον 14ο αι. Λέγεται πως ένας Νισύριος βρήκε μια εικόνα της Παναγίας στη θέση Βρετού, κοντά στα Δημοτικά Λουτρά Μανδρακίου. Την παρέδωσε στον ναό της Παναγίας της Ποταμίτισσας, όμως την επόμενη ημέρα η εικόνα βρέθηκε μυστηριωδώς σε μια κοιλότητα του βράχου. Το γεγονός θεωρήθηκε θεϊκό σημάδι και έτσι αποφασίστηκε να χτιστεί εκεί το μοναστήρι.
Η μονή οφείλει το όνομά της στη σπηλαιώδη κοιλότητα του βράχου μέσα στην οποία βρίσκεται ο ναός. Στην είσοδο θα δείτε τα περίφημα βοτσαλωτά δάπεδα της Νισύρου, όπως και σε πολλά σημεία του νησιού. Κατεβαίνοντας τις σκάλες προς το εσωτερικό του βράχου, οδηγείστε στο μικρό σπήλαιο όπου βρίσκεται ο ναός της Παναγίας. Η μεγάλη εικόνα της Παναγίας της Οδηγήτριας απέκτησε ασημένια επένδυση το 1798. Θα την αναγνωρίσετε από τα εκατοντάδες τάματα που κρέμονται στη βάση της. Εικάζεται πως κάτω από το αριστερό της χέρι κρύβεται το αρχικό εικόνισμα που βρέθηκε στον βράχο.
Ιδιαίτερη θέση στην τοπική παράδοση έχουν οι λεγόμενες εννιαμερίτισσες, γυναίκες που εννέα ημέρες πριν τον Δεκαπενταύγουστο διαμένουν στο μοναστήρι, νηστεύουν και προσεύχονται. Οι εκδηλώσεις κορυφώνονται με το μεγάλο πανηγύρι της Παναγίας.
