Στην κορυφή του βουνού της Παναγίας
Πάνω από το Καμάρι υψώνεται ένα βουνό που οι ντόπιοι αποκαλούν απλά «το βουνό της Παναγίας». Εκεί, σε υψόμετρο 730 μ., βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας της Κορυφής, γνωστή και ως Παναγία της Κορυφής ή Κορφιώτισσα. Σε μια θέση με ανοιχτή θέα προς τον Κορινθιακό κόλπο, λειτουργεί ταυτόχρονα ως τόπος προσκυνήματος και ήσυχης απόδρασης στη φύση.
Σύμφωνα με την παράδοση, η Μονή υπάρχει από τα προεπαναστατικά χρόνια. Ο σημερινός ναός χρονολογείται στο 1767, ενώ το καμπαναριό προστέθηκε το 1888. Η σύντομη αλλά ανηφορική διαδρομή μέχρι εδώ θα σας ανταμείψει με καθαρό ορίζοντα και αίσθηση απομόνωσης, χωρίς να χάσετε την επαφή με τον γύρω κόσμο.
Ο ναός είναι ρυθμού βασιλικής, λιτός και ανθρώπινης κλίμακας. Οι αγιογραφίες, από τις αρχές του 20ού αι., συνομιλούν με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, δημιουργώντας ένα εσωτερικό ήρεμο και φωτεινό, χωρίς υπερβολές.
Κάποια στιγμή, το μοναστήρι είχε εγκαταλειφθεί λόγω έλλειψης νερού και δύσκολης πρόσβασης, αλλά το 1911 κατοικήθηκε ξανά. Το 1935 μετατράπηκε σε γυναικείο και οι μοναχές διατηρούν ζωντανό τον χαρακτήρα του. Η Μονή πανηγυρίζει κάθε χρόνο στην εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, την Παρασκευή της Διακαινησίμου (μετά το Πάσχα) και στις 15 Αυγούστου, συγκεντρώνοντας πιστούς και επισκέπτες από την ευρύτερη περιοχή.
Συνδυάστε την επίσκεψή σας με πεζοπορία στα γύρω μονοπάτια ή με στάση στο Καμάρι για φαγητό.
Σύμφωνα με την παράδοση, η Μονή υπάρχει από τα προεπαναστατικά χρόνια. Ο σημερινός ναός χρονολογείται στο 1767, ενώ το καμπαναριό προστέθηκε το 1888. Η σύντομη αλλά ανηφορική διαδρομή μέχρι εδώ θα σας ανταμείψει με καθαρό ορίζοντα και αίσθηση απομόνωσης, χωρίς να χάσετε την επαφή με τον γύρω κόσμο.
Ο ναός είναι ρυθμού βασιλικής, λιτός και ανθρώπινης κλίμακας. Οι αγιογραφίες, από τις αρχές του 20ού αι., συνομιλούν με το ξυλόγλυπτο τέμπλο, δημιουργώντας ένα εσωτερικό ήρεμο και φωτεινό, χωρίς υπερβολές.
Κάποια στιγμή, το μοναστήρι είχε εγκαταλειφθεί λόγω έλλειψης νερού και δύσκολης πρόσβασης, αλλά το 1911 κατοικήθηκε ξανά. Το 1935 μετατράπηκε σε γυναικείο και οι μοναχές διατηρούν ζωντανό τον χαρακτήρα του. Η Μονή πανηγυρίζει κάθε χρόνο στην εορτή της Ζωοδόχου Πηγής, την Παρασκευή της Διακαινησίμου (μετά το Πάσχα) και στις 15 Αυγούστου, συγκεντρώνοντας πιστούς και επισκέπτες από την ευρύτερη περιοχή.
Συνδυάστε την επίσκεψή σας με πεζοπορία στα γύρω μονοπάτια ή με στάση στο Καμάρι για φαγητό.
