Στο ιστορικό τρίγωνο της πόλης
Η Χαλκίδα προσελκύει πολυάριθμους επισκέπτες για τη βόλτα δίπλα στη θάλασσα, τους θαλασσινούς μεζέδες και την έντονη ζωή. Μέσα στην καρδιά της πόλης, όμως, κρύβεται ένα άλλο της πρόσωπο. Το πολυπολιτισμικό της παρελθόν αποτυπώνεται σε κτήρια που μαρτυρούν την ιστορία της στη συνοικία Κάστρο, το ιστορικό της κέντρο.
Ο ναός της Αγίας Παρασκευής χτίστηκε τον 13ο αι. ως τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, πάνω σε ναό του 6ου αι. Συνδυάζει δυτικά και βυζαντινά στοιχεία τόσο στην αρχιτεκτονική όσο και στις τοιχογραφίες του 14ου αι. στο παρεκκλήσι – εκεί είναι και ο τάφος του ενετού αξιωματούχου Pietro Lippomano. Παρατηρήστε τα γλυπτά στην κεντρική αψίδα και προσκυνήστε μαζί με τους ντόπιους την προστάτιδα της πόλης.
Ακριβώς απέναντι βρίσκεται η περίφημη Οικία του Βαΐλου, Ενετού διοικητή κατά τη λατινοκρατία. Χτίστηκε στο πρώτο μισό του 14ου αι. και στο πέρασμα των αιώνων και των χρήσεων, εκτός από τα ενετικά, απέκτησε επίσης οθωμανικά και νεοκλασικά στοιχεία.
Πολύ κοντά βρίσκεται το τζαμί του Εμίρ Ζαδέ, το μοναδικό που διασώθηκε από τα έντεκα οθωμανικά τεμένη της πόλης, έστω και χωρίς τον μιναρέ του. Χτίστηκε στα τέλη του 15ου αι., κατόπιν λειτούργησε ως στρατώνας και πυριτιδαποθήκη, ενώ παραμένει μέχρι σήμερα εντυπωσιακό χάρη στην τελευταία του αναστήλωση, το 2014. Φιλοξενεί πια την έκθεση χαρακτικών «Στην Εύβοια με τους Ευρωπαίους περιηγητές (16ος–19ος αι.)», από τη συλλογή Ιωάννη Καράκωστα.
Πλάι του βρίσκεται η εντυπωσιακή μαρμάρινη κρήνη του Χαλίλ. Με πέντε λεπτά περπάτημα θα φτάσετε και στην πολύπαθη συναγωγή της Χαλκίδας, η οποία έχει καταστραφεί έξι φορές στην ιστορία της. Το σημερινό κτίριο χτίστηκε το 1855, με δωρεά της Δούκισσας της Πλακεντίας. Λέγεται ότι είναι η παλαιότερη εβραϊκή κοινότητα της Ελλάδας και της Ευρώπης, με ιστορία που ξεπερνά τα 2.200 χρόνια – η πρώτη τους παρουσία αναφέρεται κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, ενώ μέχρι σήμερα η κοινότητα αριθμεί περίπου 70 άτομα.
Ο ναός της Αγίας Παρασκευής χτίστηκε τον 13ο αι. ως τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική, πάνω σε ναό του 6ου αι. Συνδυάζει δυτικά και βυζαντινά στοιχεία τόσο στην αρχιτεκτονική όσο και στις τοιχογραφίες του 14ου αι. στο παρεκκλήσι – εκεί είναι και ο τάφος του ενετού αξιωματούχου Pietro Lippomano. Παρατηρήστε τα γλυπτά στην κεντρική αψίδα και προσκυνήστε μαζί με τους ντόπιους την προστάτιδα της πόλης.
Ακριβώς απέναντι βρίσκεται η περίφημη Οικία του Βαΐλου, Ενετού διοικητή κατά τη λατινοκρατία. Χτίστηκε στο πρώτο μισό του 14ου αι. και στο πέρασμα των αιώνων και των χρήσεων, εκτός από τα ενετικά, απέκτησε επίσης οθωμανικά και νεοκλασικά στοιχεία.
Πολύ κοντά βρίσκεται το τζαμί του Εμίρ Ζαδέ, το μοναδικό που διασώθηκε από τα έντεκα οθωμανικά τεμένη της πόλης, έστω και χωρίς τον μιναρέ του. Χτίστηκε στα τέλη του 15ου αι., κατόπιν λειτούργησε ως στρατώνας και πυριτιδαποθήκη, ενώ παραμένει μέχρι σήμερα εντυπωσιακό χάρη στην τελευταία του αναστήλωση, το 2014. Φιλοξενεί πια την έκθεση χαρακτικών «Στην Εύβοια με τους Ευρωπαίους περιηγητές (16ος–19ος αι.)», από τη συλλογή Ιωάννη Καράκωστα.
Πλάι του βρίσκεται η εντυπωσιακή μαρμάρινη κρήνη του Χαλίλ. Με πέντε λεπτά περπάτημα θα φτάσετε και στην πολύπαθη συναγωγή της Χαλκίδας, η οποία έχει καταστραφεί έξι φορές στην ιστορία της. Το σημερινό κτίριο χτίστηκε το 1855, με δωρεά της Δούκισσας της Πλακεντίας. Λέγεται ότι είναι η παλαιότερη εβραϊκή κοινότητα της Ελλάδας και της Ευρώπης, με ιστορία που ξεπερνά τα 2.200 χρόνια – η πρώτη τους παρουσία αναφέρεται κατά τους ελληνιστικούς χρόνους, ενώ μέχρι σήμερα η κοινότητα αριθμεί περίπου 70 άτομα.
