Ένας θεσμός που αναδεικνύει τη μοναδικότητα της Ελευσίνας
Η Ελευσίνα, πόλη των μυστηρίων και των θεών, μεταμορφώνεται κάθε φθινόπωρο σε ένα ζωντανό σκηνικό τέχνης και φωτός. Από το 1975, το φεστιβάλ «Αισχύλεια» τιμά τον μεγάλο τραγικό ποιητή που γεννήθηκε στην πόλη το 525 π.Χ., τον Αισχύλο, και μετατρέπει τον παλιό βιομηχανικό χώρο του Ελαιουργείου σε ένα μοναδικό πολιτιστικό τοπίο όπου το αρχαίο και το σύγχρονο συνυπάρχουν.
Το φεστιβάλ, που θεωρείται ένα από τα μακροβιότερα και σημαντικότερα πολιτιστικά γεγονότα της χώρας, φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, εικαστικές εγκαταστάσεις, κινηματογραφικές προβολές και εκπαιδευτικά προγράμματα. Κορυφαία ονόματα των παραστατικών τεχνών από όλο τον κόσμο έχουν παρουσιάσει έργα τους εδώ, σε μια συνθήκη ανεπανάληπτη.
Οι χώροι όπου παρουσιάζονται τα έργα, όπως το ανοιχτό θέατρο του Παλαιού Ελαιουργείου, η πρώτη σύγχρονη βιομηχανία βερνικιών και χρωμάτων της Ελλάδας, η «Ίρις» (1925), καθώς και το παραθαλάσσιο εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ αποτελούν κομμάτι της εμπειρίας: το φως του δειλινού, το μέταλλο, το τσιμέντο και το κύμα δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σχεδόν τελετουργική. Καθώς ο ήλιος δύει πίσω από τις δεξαμενές και τους παλιούς φούρνους, η εικόνα μεταμορφώνεται: τα βιομηχανικά κελύφη φωτίζονται και αποκτούν νέα ζωή μέσα από τις εικαστικές προβολές και τις εγκαταστάσεις του φεστιβάλ.
Τα Αισχύλεια είναι ένα ταξίδι στην ταυτότητα της πόλης. Οι επισκέπτες βιώνουν τη συνύπαρξη της βιομηχανικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, εκεί όπου οι δεξαμενές του εργοστασίου γίνονται σκηνές και τα κτίρια αποκτούν φωνή.
Το φεστιβάλ, που θεωρείται ένα από τα μακροβιότερα και σημαντικότερα πολιτιστικά γεγονότα της χώρας, φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες, εικαστικές εγκαταστάσεις, κινηματογραφικές προβολές και εκπαιδευτικά προγράμματα. Κορυφαία ονόματα των παραστατικών τεχνών από όλο τον κόσμο έχουν παρουσιάσει έργα τους εδώ, σε μια συνθήκη ανεπανάληπτη.
Οι χώροι όπου παρουσιάζονται τα έργα, όπως το ανοιχτό θέατρο του Παλαιού Ελαιουργείου, η πρώτη σύγχρονη βιομηχανία βερνικιών και χρωμάτων της Ελλάδας, η «Ίρις» (1925), καθώς και το παραθαλάσσιο εργοστάσιο της ΠΥΡΚΑΛ αποτελούν κομμάτι της εμπειρίας: το φως του δειλινού, το μέταλλο, το τσιμέντο και το κύμα δημιουργούν μια ατμόσφαιρα σχεδόν τελετουργική. Καθώς ο ήλιος δύει πίσω από τις δεξαμενές και τους παλιούς φούρνους, η εικόνα μεταμορφώνεται: τα βιομηχανικά κελύφη φωτίζονται και αποκτούν νέα ζωή μέσα από τις εικαστικές προβολές και τις εγκαταστάσεις του φεστιβάλ.
Τα Αισχύλεια είναι ένα ταξίδι στην ταυτότητα της πόλης. Οι επισκέπτες βιώνουν τη συνύπαρξη της βιομηχανικής κληρονομιάς με τη σύγχρονη καλλιτεχνική δημιουργία, εκεί όπου οι δεξαμενές του εργοστασίου γίνονται σκηνές και τα κτίρια αποκτούν φωνή.
