Ένα πανηγύρι για το παραδοσιακό ποτό της Αμοργού
Σούρουπο 26ης Ιουλίου, παραμονή της γιορτής του Αγίου Παντελεήμονα, στα Κατάπολα της Αμοργού. Η μέρα αρχίζει να σβήνει, αφήνοντας το απέραντο πορτοκαλί ίχνος της πάνω από τα καΐκια, και το λιμάνι αλλάζει ρυθμό. Μόλις έχει ολοκληρωθεί ο εσπερινός και η αρτοκλασία για τη γιορτή του αγίου, και ξαφνικά η προκυμαία γεμίζει ήχους βιολιού και λαούτου. Το νερό αντανακλά τις πρώτες σπίθες από τα κεριά, ενώ τα μικρά ποτήρια της ψημένης ρακής γυαλίζουν κεχριμπαρένια, σαν φαναράκια κάτω από τον νυχτερινό ουρανό.
Η θρυλική γιορτή της ψημένης ρακής στα Κατάπολα μοιάζει με τη βαθιά ανάσα του καλοκαιριού. Το ποτό-σήμα του νησιού παντρεύει ρακή με ζάχαρη, ίσως μέλι, και ένα μπουκέτο από βότανα και μπαχαρικά: κανέλα, γαρίφαλο, γλυκάνισο, φλισκούνι. Γλυκιά και αρωματική, αφήνει στον ουρανίσκο τη ζεστασιά του καλοκαιριού.
Η συνταγή της ψημένης ρακής μοιάζει απλή, ποτέ όμως δεν είναι η ίδια – κάθε παραγωγός βάζει τη δική του υπογραφή. Η ρακή ζεσταίνεται αργά, τα βότανα βράζουν χωριστά, η ζάχαρη καραμελώνεται ώσπου να σκουρύνει. Όλα ενώνονται σε μία χρυσή συμφωνία, αρωματίζονται με φλούδα πορτοκαλιού και, αν θέλει ο μάστορας, μέλι. Η μαγεία κρύβεται στην αναλογία, στο χέρι που ξέρει πότε να αφήσει τη φωτιά και πότε να ρίξει το μέλι.
Στη γιορτή της ψημένης ρακής, τα καφενεία γεμίζουν με ξεροτήγανα και πιττάκια, οι μουσικοί αλλάζουν σκοπούς και το λιμάνι γίνεται η σκηνή ενός μεγάλου κυκλικού χορού από αυτούς που ξέρουν να στήνουν οι Έλληνες όπως κανένας άλλος λαός.
Η θρυλική γιορτή της ψημένης ρακής στα Κατάπολα μοιάζει με τη βαθιά ανάσα του καλοκαιριού. Το ποτό-σήμα του νησιού παντρεύει ρακή με ζάχαρη, ίσως μέλι, και ένα μπουκέτο από βότανα και μπαχαρικά: κανέλα, γαρίφαλο, γλυκάνισο, φλισκούνι. Γλυκιά και αρωματική, αφήνει στον ουρανίσκο τη ζεστασιά του καλοκαιριού.
Η συνταγή της ψημένης ρακής μοιάζει απλή, ποτέ όμως δεν είναι η ίδια – κάθε παραγωγός βάζει τη δική του υπογραφή. Η ρακή ζεσταίνεται αργά, τα βότανα βράζουν χωριστά, η ζάχαρη καραμελώνεται ώσπου να σκουρύνει. Όλα ενώνονται σε μία χρυσή συμφωνία, αρωματίζονται με φλούδα πορτοκαλιού και, αν θέλει ο μάστορας, μέλι. Η μαγεία κρύβεται στην αναλογία, στο χέρι που ξέρει πότε να αφήσει τη φωτιά και πότε να ρίξει το μέλι.
Στη γιορτή της ψημένης ρακής, τα καφενεία γεμίζουν με ξεροτήγανα και πιττάκια, οι μουσικοί αλλάζουν σκοπούς και το λιμάνι γίνεται η σκηνή ενός μεγάλου κυκλικού χορού από αυτούς που ξέρουν να στήνουν οι Έλληνες όπως κανένας άλλος λαός.
