Το πέρασμα από την αρχαία στη ρωμαϊκή Αθήνα
Ανάμεσα στην Ακρόπολη και τον Εθνικό Κήπο απλώνεται ένας από τους πιο επιβλητικούς αρχαιολογικούς χώρους της πόλης: το Ολυμπιείο, το Ιερό του Ολυμπίου Διός. Ο ναός του Δία, πατέρα των θεών, αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα έργα της ελληνιστικής και ρωμαϊκής περιόδου.
Η ιστορία του άρχισε να γράφεται τον 6ο αιώνα π.Χ., όταν ο τύραννος Πεισίστρατος ξεκίνησε την ανέγερσή του σε ιωνικό ρυθμό. Το φιλόδοξο έργο έμεινε ημιτελές για αιώνες, ώσπου ολοκληρώθηκε το 131 μ.Χ. από τον Αδριανό, τον Ρωμαίο αυτοκράτορα που λάτρεψε την Αθήνα και την ανέδειξε σε σημαντικό πολιτιστικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Ο ναός, με 104 κορινθιακές κολόνες ύψους 18 μέτρων, στέγαζε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός και το εξίσου μνημειακό άγαλμα του Αδριανού, δηλώνοντας συμβολικά την ένωση θεϊκής και ανθρώπινης εξουσίας.
Σήμερα, το μνημείο είναι γνωστό ως Στύλοι του Ολυμπίου Διός, καθώς μόλις 15 από τις αρχικές κολόνες σώζονται όρθιες. Μία ακόμη, που έπεσε στη μεγάλη καταιγίδα του 1852, παραμένει στο έδαφος, δημιουργώντας μια συγκινητική εικόνα του χρόνου που περνά. Η θέα της Ακρόπολης πίσω από τους κορινθιακούς στύλους καθιστά το Ολυμπιείο ένα από τα πιο φωτογραφημένα σημεία της Αθήνας, αλλά και έναν χώρο γεμάτο μνήμη, ηρεμία και αίσθηση αιωνιότητας.
Η Πύλη του Αδριανού
Δίπλα στο Ολυμπιείο, υψώνεται ένα μνημείο αφιερωμένο στον ίδιο τον αυτοκράτορα: η Πύλη του Αδριανού, που κατασκευάστηκε από πεντελικό μάρμαρο και ολοκληρώθηκε το 132 μ.Χ. Δύο επιγραφές πάνω της σηματοδοτούν τη μετάβαση από την αρχαία στη ρωμαϊκή Αθήνα: στη δυτική πλευρά είναι σμιλεμένο το «ΑΥΤΗ ΕΣΤΙΝ ΑΘΗΝΑΙ, Η ΠΡΙΝ ΠΟΛΙΣ ΘΗΣΕΩΣ», ενώ στην ανατολική, «ΑΥΤΗ ΕΣΤΙΝ Η ΠΟΛΙΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΘΗΣΕΩΣ».
Με τους κορινθιακούς κίονες και το αετωματικό άνοιγμα στο ανώτερο τμήμα, η Πύλη αποτελεί το όριο μεταξύ του παλαιού και του νέου κόσμου, και ταυτόχρονα μια από τις πιο κομψές μαρμάρινες κατασκευές της ρωμαϊκής εποχής.
Η ιστορία του άρχισε να γράφεται τον 6ο αιώνα π.Χ., όταν ο τύραννος Πεισίστρατος ξεκίνησε την ανέγερσή του σε ιωνικό ρυθμό. Το φιλόδοξο έργο έμεινε ημιτελές για αιώνες, ώσπου ολοκληρώθηκε το 131 μ.Χ. από τον Αδριανό, τον Ρωμαίο αυτοκράτορα που λάτρεψε την Αθήνα και την ανέδειξε σε σημαντικό πολιτιστικό κέντρο της Ανατολικής Μεσογείου.
Ο ναός, με 104 κορινθιακές κολόνες ύψους 18 μέτρων, στέγαζε το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Διός και το εξίσου μνημειακό άγαλμα του Αδριανού, δηλώνοντας συμβολικά την ένωση θεϊκής και ανθρώπινης εξουσίας.
Σήμερα, το μνημείο είναι γνωστό ως Στύλοι του Ολυμπίου Διός, καθώς μόλις 15 από τις αρχικές κολόνες σώζονται όρθιες. Μία ακόμη, που έπεσε στη μεγάλη καταιγίδα του 1852, παραμένει στο έδαφος, δημιουργώντας μια συγκινητική εικόνα του χρόνου που περνά. Η θέα της Ακρόπολης πίσω από τους κορινθιακούς στύλους καθιστά το Ολυμπιείο ένα από τα πιο φωτογραφημένα σημεία της Αθήνας, αλλά και έναν χώρο γεμάτο μνήμη, ηρεμία και αίσθηση αιωνιότητας.
Η Πύλη του Αδριανού
Δίπλα στο Ολυμπιείο, υψώνεται ένα μνημείο αφιερωμένο στον ίδιο τον αυτοκράτορα: η Πύλη του Αδριανού, που κατασκευάστηκε από πεντελικό μάρμαρο και ολοκληρώθηκε το 132 μ.Χ. Δύο επιγραφές πάνω της σηματοδοτούν τη μετάβαση από την αρχαία στη ρωμαϊκή Αθήνα: στη δυτική πλευρά είναι σμιλεμένο το «ΑΥΤΗ ΕΣΤΙΝ ΑΘΗΝΑΙ, Η ΠΡΙΝ ΠΟΛΙΣ ΘΗΣΕΩΣ», ενώ στην ανατολική, «ΑΥΤΗ ΕΣΤΙΝ Η ΠΟΛΙΣ ΑΔΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΟΥΧΙ ΘΗΣΕΩΣ».
Με τους κορινθιακούς κίονες και το αετωματικό άνοιγμα στο ανώτερο τμήμα, η Πύλη αποτελεί το όριο μεταξύ του παλαιού και του νέου κόσμου, και ταυτόχρονα μια από τις πιο κομψές μαρμάρινες κατασκευές της ρωμαϊκής εποχής.
