Μια «κιβωτός» της ναυτοσύνης
Την ίδρυσή του εμπνεύστηκε το 1928 ο γιατρός και Κοινοτάρχης Ευθύμιος Κ. Βλάμης, ο οποίος έστησε αρχικά μια Ναυτική Πινακοθήκη. Έκτοτε, πλήθος δωρεών εξέλιξε την πλούσια έκθεση, προστέθηκε η αρχαιολογική συλλογή, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του 2000 έγινε ανακαίνιση, συντήρηση και επανέκθεση των ευρημάτων.
Σε ένα όμορφο κτήριο του 1868, τα εκθέματα ξεκινούν να αφηγούνται την ιστορία από την αρχαιότητα, φτάνουν στον Αγώνα για την ανεξαρτησία της Ελλάδας και συνεχίζουν στα ποντοπόρα πλοία που μεγαλούργησαν μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα. Η αντανάκλαση της ναυτοσύνης στην αρχιτεκτονική και τη ζωή των κατοίκων, οι θρύλοι, τα ναυάγια, η ζωή των ναυτικών, το κτίσιμο των καραβιών, οι εμπορικοί δρόμοι και τα προϊόντα, όλα παρουσιάζονται μέσα από έγγραφα, εκθέματα και ενημερωτικό υλικό: μια κιβωτός που διαφυλάσσει τις μνήμες των ανθρώπων και την τεράστια ιστορία.
Στο Μουσείο βρίσκεται και η μεγαλύτερη συλλογή στην Ελλάδα από πίνακες πλοίων, πολλοί από τους οποίους απεικονίζουν τα φημισμένα Γαλαξιδιώτικα ιστιοφόρα του 19ου αιώνα. Έργα Ελλήνων και ξένων, λαϊκών συνήθως ζωγράφων, μεταφέρουν όχι μόνο ομορφιά αλλά και χρήσιμες πληροφορίες, χάρη στις λεπτομέρειες αλλά και τις φράσεις που αναγράφονται σε αυτούς. Ιδιαίτερη θέση στο Μουσείο κατέχει και το «Χρονικό του Γαλαξιδίου», ένα σπουδαίο χειρόγραφο το οποίο εκδόθηκε το 1865.








































































































