Φόρος τιμής σε ένα ζευγάρι καλλιτεχνών
Στην κορυφή του λόφου πάνω από τη Χώρα της Ίου, εκεί όπου το βλέμμα αγκαλιάζει τη Σίκινο, την Πάρο, τη Νάξο και, όταν ο αέρας καθαρίζει, τη Μήλο και τη Σίφνο, απλώνεται το Μουσείο Γαΐτη – Σίμωσι. Ένα μέρος όπου η τέχνη μοιάζει να έχει σμιλευτεί από το ίδιο το φως του Αιγαίου.
Το μουσείο γεννήθηκε από τη σύμπραξη του Δήμου Ιητών και της Λορέττας Γαΐτη, μοναδικής κληρονόμου και πνευματικής δικαιούχου του ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη και της γλύπτριας Γαβριέλλας Σίμωσι. Σχεδιασμένο από τους Λορέττα Γαΐτη και Ζακ Σαρά, το κτηριακό σύμπλεγμα των 1.600 τ.μ. μοιάζει να συνεχίζει την τοπογραφία του νησιού: κυβιστικοί όγκοι, επίπεδες στέγες, διαδοχικά επίπεδα που αφήνουν το βλέμμα να κυλήσει στο πέλαγος.
Η διαδρομή μέσα στο μουσείο ακολουθεί τον χρόνο. Στο ισόγειο, τα πρώιμα έργα του Γιάννη Γαΐτη (1948-1963) αποκαλύπτουν έναν ζωγράφο που αναζητά ακόμη τη φόρμα και την ελευθερία της χειρονομίας. Στον επάνω όροφο, οι επόμενες δεκαετίες (1964-1984) ξεδιπλώνουν τον κόσμο των μικρών ανθρώπων του δημιουργού, αυτών των ανώνυμων, πολύχρωμων μορφών που έγιναν σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, μιας ειρωνικής πορείας μέσα στη μαζική κοινωνία.
Δίπλα, τα έργα της Γαβριέλλας Σίμωσι φέρνουν τη σιωπή της ύλης: δέκα μνημειώδη γλυπτά από λευκή ρητίνη λάμπουν σαν πέτρινα φαντάσματα κάτω από το φως, πλαισιωμένα από γύψινα σχέδια και φωτογραφικά κολάζ των δεκαετιών 1960–1970. Ο χώρος τους μοιάζει να αναπνέει μαζί με τη θάλασσα.
Το μουσείο φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, θερινές εκδηλώσεις, συναντήσεις κάτω από τον ήλιο ή το φως του φεγγαριού. Στο πωλητήριο, ανακαλύψτε εκδόσεις και αντικείμενα εμπνευσμένα από τα έργα των δύο καλλιτεχνών. Κάθε απόγευμα, καθώς το φως μαλακώνει, οι σκιές των γλυπτών απλώνονται πάνω στο χώμα, σαν οι μορφές του Γαΐτη να βγήκαν περίπατο.
Το μουσείο γεννήθηκε από τη σύμπραξη του Δήμου Ιητών και της Λορέττας Γαΐτη, μοναδικής κληρονόμου και πνευματικής δικαιούχου του ζωγράφου Γιάννη Γαΐτη και της γλύπτριας Γαβριέλλας Σίμωσι. Σχεδιασμένο από τους Λορέττα Γαΐτη και Ζακ Σαρά, το κτηριακό σύμπλεγμα των 1.600 τ.μ. μοιάζει να συνεχίζει την τοπογραφία του νησιού: κυβιστικοί όγκοι, επίπεδες στέγες, διαδοχικά επίπεδα που αφήνουν το βλέμμα να κυλήσει στο πέλαγος.
Η διαδρομή μέσα στο μουσείο ακολουθεί τον χρόνο. Στο ισόγειο, τα πρώιμα έργα του Γιάννη Γαΐτη (1948-1963) αποκαλύπτουν έναν ζωγράφο που αναζητά ακόμη τη φόρμα και την ελευθερία της χειρονομίας. Στον επάνω όροφο, οι επόμενες δεκαετίες (1964-1984) ξεδιπλώνουν τον κόσμο των μικρών ανθρώπων του δημιουργού, αυτών των ανώνυμων, πολύχρωμων μορφών που έγιναν σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, μιας ειρωνικής πορείας μέσα στη μαζική κοινωνία.
Δίπλα, τα έργα της Γαβριέλλας Σίμωσι φέρνουν τη σιωπή της ύλης: δέκα μνημειώδη γλυπτά από λευκή ρητίνη λάμπουν σαν πέτρινα φαντάσματα κάτω από το φως, πλαισιωμένα από γύψινα σχέδια και φωτογραφικά κολάζ των δεκαετιών 1960–1970. Ο χώρος τους μοιάζει να αναπνέει μαζί με τη θάλασσα.
Το μουσείο φιλοξενεί περιοδικές εκθέσεις, εκπαιδευτικά προγράμματα, θερινές εκδηλώσεις, συναντήσεις κάτω από τον ήλιο ή το φως του φεγγαριού. Στο πωλητήριο, ανακαλύψτε εκδόσεις και αντικείμενα εμπνευσμένα από τα έργα των δύο καλλιτεχνών. Κάθε απόγευμα, καθώς το φως μαλακώνει, οι σκιές των γλυπτών απλώνονται πάνω στο χώμα, σαν οι μορφές του Γαΐτη να βγήκαν περίπατο.
