Η Ζάκυνθος είναι διεθνώς συνυφασμένη με τη θαλάσσια χελώνα Caretta caretta, καθώς αποτελεί το σημαντικότερο βιότοπο ωοτοκίας της στη Μεσόγειο. Στη προσπάθειά του για επιβίωση, το πανέμορφο αυτό είδος προς εξαφάνιση, βρίσκει καταφύγιο στον κόλπο του Λαγανά, όπου μεταναστεύει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, ταξιδεύοντας χιλιάδες χιλιόμετρα από διάφορα μέρη της Μεσογείου.

Η Μεσογειακή χελώνα Caretta caretta είναι από τα ελάχιστα είδη του ζωικού βασιλείου που έχουν παραμείνει αμετάβλητα από την προϊστορική εποχή.

Την περίοδο της ωοτοκίας και κατά τη διάρκεια της νύχτας οι θηλυκές χελώνες βγαίνουν στην ακτή, σκάβουν με τα πίσω πτερύγια μεγάλες φωλιές στη χρυσαφένια άμμο και αφήνουν περίπου 120 μικρά αυγά σε σχήμα και μέγεθος μπάλας του πινγκ πονγκ. Στη συνέχεια, κατευθύνονται νωχελικά προς τη θάλασσα για να βυθιστούν και πάλι στα ήσυχα νερά. Τα χνάρια τους θα παραμείνουν μέχρι το πρωί χαραγμένα στην άμμο για να μας θυμίζουν ότι η υπέροχη ιεροτελεστία της γέννησης έχει μόλις ξεκινήσει…

Σαράντα με εξήντα μέρες αργότερα, τα πρώτα αυγά αρχίζουν να «σκάζουν». Τα μικρά χελωνάκια θα μείνουν προστατευμένα για λίγες ακόμη μέρες μέσα στη ζεστή άμμο μέχρι και την οργανική ολοκλήρωσή τους. Ένα ισχυρό ένστικτο μνήμης θα οδηγήσει τα βήματά τους πίσω στη θάλασσα για να ξεκινήσουν το επικίνδυνο ταξίδι της ζωής τους έως τη μέρα που θα επιστρέψουν και πάλι εδώ – ως ενήλικες χελώνες πια – για να αναπαραχθούν και αυτά με τη σειρά τους.

Δυστυχώς, όπως υπολογίζεται, ένα στα χίλια θα καταφέρει να επιβιώσει, καθώς οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν είναι πολλοί και σχετίζονται οι περισσότεροι με την ανθρώπινη παρουσία και δραστηριότητα.

Πολύτιμος σύμμαχός της, το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου, που ιδρύθηκε το 1999 με σκοπό τη διαφύλαξη και την προστασία της οικολογικής κληρονομιάς και της φυσικής ισορροπίας τόσο της θαλάσσιας όσο και της παράκτιας έκτασης, κατά μήκος της νότιας ακτής του νησιού.

Εκτεινόμενο από το ακρωτήρι Μαραθία μέχρι την παραλία του Γέρακα, καλύπτει τη θαλάσσια και τη χερσαία περιοχή του κόλπου του Λαγανά – όπου βρίσκονται και οι σημαντικότερες παραλίες ωοτοκίας –, καθώς και μια ζώνη γης που περιλαμβάνει τον υδροβιότοπο της λίμνης Κερίου, τα νησιά Στροφάδες και τις νησίδες Μαραθονήσι, Πεζούλο και Άγιος Σώστης, που μαζί με τις βορειότερες παραλίες (Γέρακας, Δάφνη, Καλαμάκι, Σεκάνια) αποτελούν τόπους ιδιαίτερης οικολογικής σημασίας.

Η παρατήρηση των χελωνών από λουόμενους και περιηγητικά σκάφη αποτελεί μια συμβατή οικοτουριστική δραστηριότητα με στόχο την προώθηση της περιβαντολογικής συνείδησης των επισκεπτών, με την προϋπόθεση ότι γίνεται κάτω από βασικούς κανόνες και συγκεκριμένους όρους που εξασφαλίζουν την αρμονική συμβίωση του ανθρώπου με αυτά τα μοναδικά πλάσματα της φύσης.

Περισσότερες πληροφορίες: www.nmp-zak.org