In order to bring you the best possible user experience, this site uses Javascript. If you are seeing this message, it is likely that the Javascript option in your browser is disabled. For optimal viewing of this site, please ensure that Javascript is enabled for your browser.

Ιστορία του Έβρου

Στην παλαιολιθική εποχή, από τη χρήση των πρώτων λίθινων εργαλείων μέχρι την εξημέρωση των ζώων και των φυτών, ο άνθρωπος συγκροτεί ολιγομελείς ομάδες που ζουν από τη συλλογή καρπών και το κυνήγι άγριων ζώων. Ορισμένες επιφανειακές εξελίξεις μαρτυρούν παλαιολιθική παρουσία στον Έβρο, ( 10000 - 7000 π. Χ ). Στις Φέρες, στα Ρίζια και στον Κέραμο εντοπίσθηκαν πυριτολιθικά εργαλεία.

ΝΕΟΛΙΘΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ
Η Νεολιθική στην αιγιακή Θράκη διαρκεί την 6η και την 5η χιλιετία π.Χ. αν και ραδιοχρονολογήσεις από τις νεότερες ανασκαφές ανάγονται και στην 4η χιλιετία π.Χ., ( 5500 - 3000 ). Ο μόνος ανασκαμμένος οικισμός της περιόδου είναι η Μάκρη, στην περιφέρεια της Αλεξανδρούπολης, που έδωσε πολλά στοιχεία για την καθημερινή ζωή στα νεολιθικά χρόνια, όπως ερμαφρόδιτα ειδώλια και πήλινα αντικείμενα σε σχήμα κεράτου που ίσως έχουν λατρευτικό χαρακτήρα ή είναι απλώς βάσεις για κάποια σούβλα. Πλήθος άλλων θέσεων στα πεδινά τμήματα του Νομού, με επιφανειακές μαρτυρίες της εποχής, δείχνουν ευρεία διασπορά νεολιθικών χωρίων. Από την εποχή του Χαλκού ( 3000 - 1050 π. Χ. ), ξεχωρίζει η ανασκαφή στο Μικρό Βουνό Σαμοθράκης, που δείχνει εμπορικές επαφές με τους Μινωίτες (Κρήτη).



ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ - ΡΩΜΑΙΚΗ ΕΠΟΧΗ
Στο τέλος της Εποχής του Χαλκού και στην Πρώιμη Εποχή του Σιδήρου (1050 - 650 π. Χ.), εξαπλώνονται στην ευρύτερη έκταση της Θράκης τα θρακικά φύλα, συνεχίζοντας την προϊστορική παράδοση. Θέσεις της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου έχουν εντοπισθεί τόσο σε υψώματα φυσικά προστατευμένα, τις λεγόμενες "Θρακικές Ακροπόλεις", όσο και σε πεδινές τοποθεσίες.
Ειδικότερα στα βουνά της Ροδόπης, της ελληνικής και βουλγαρικής πλευράς, αναπτύχθηκε ένας θρακικός πολιτισμός με κυριότερο γνώρισμα τα μεγαλιθικά μνημεία που λαξεύονταν σε φυσικούς ογκόλιθους. Στο Ν. Έβρου, στον οποίο πέφτουν οι νοτιοανατολικές υπώρειες της Ροδόπης, επισημάνθηκαν ανασκαφικά και επιφανειακά πολλοί οικισμοί της Πρώιμης Εποχής του Σιδήρου (π.χ. Μοναστήρι, Λόφος Άβαντα, Νίψα, Καβησός, Κοίλα, Ρούσα, ο λόφος και το σπήλαιο " Βούβα " του Κουφόβουνου, Ρίζια ). Τα κατάλοιπα αυτά, στο νότιο μέρος του Έβρου, αποδίδονται εθνολογικά στους Κίκονες, λαό που περιγράφεται αναλυτικά στην Οδύσσεια του Ομήρου. Ο μεγαλιθικός προϊστορικός πολιτισμός του Έβρου είναι ένα σπάνιο μνημειακό σύνολο για την περιοχή της Νότιας Βαλκανικής.



Από τον 7ο π. Χ. αιώνα μέχρι τη δημιουργία της ρωμαϊκής επαρχίας της Θράκης το 46 μ. Χ., μεγάλη κίνηση παρουσιάζει το νησί της Σαμοθράκης και τα παράλια του Νομού. Ήδη, από το 700 π. Χ. Αιολείς αποικίζουν το νησί και δημιουργούν αξιόλογο αστικό κέντρο που συνδέει στενά την ύπαρξή του με την ακτινοβολία του περίφημου Ιερού των Μεγάλων και τα Καβείρια μυστήρια που τελούνταν σε αυτό.
Η πόλη - κράτος της Σαμοθράκης ιδρύει με τη σειρά της διάφορες πόλεις στην απέναντι ακτή - ανατολικά του όρους Ίσμαρος έως το δέλτα του ποταμού - από τις οποίες η πιο γνωστή και ανασκαφικά ερευνημένη είναι η Μεσημβρία - Ζώνη, για την ενίσχυση των εμπορικών της σχέσεων με τη θρακική ενδοχώρα. Πρόκειται για την αναγραφόμενη στις αρχαίες πηγές ως Σαμοθρακική Περαία ( η αντίπερα της Σαμοθράκης ακτή ) που περιλαμβάνει έξι οικισμούς. Παράλληλα συμμετέχει ενεργά στις νέες συνθήκες και η μεσόγεια ζώνη, όπου εξακολουθεί να επικρατεί το θρακικό στοιχείο, κυρίως κατά τον 5ο, 4ο και 3ο π. Χ. αιώνα.



Αρκετά ευρήματα και θέσεις φωτίζουν την ανάπτυξη της περιοχής στα κλασσικά και ελληνιστικά χρόνια. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον Δορίσκο, που κατά τους περσικούς πολέμους ο Δαρείος ( 512 π. Χ.) εγκατέστησε φρουρά και ο Ξέρξης ( 480 π. Χ. ) μέτρησε το στράτευμά του και το Ελαφοχώρι - Δάφνη, όπου βρέθηκε κτιστός τάφος μακεδονικού τύπου με δρόμο, προθάλαμο και θάλαμο ( τέλος 4ου - αρχές 3ου π. Χ. αιώνα ). Ακόμη, σοβαρό ενδιαφέρον για τον επισκέπτη έχουν οι διάσπαρτοι ταφικοί τύμβοι, σε όλη την έκταση της περιοχής του Έβρου.
Με την υπαγωγή της Θράκης στο ρωμαϊκό κράτος ( 1ος - 4ος μ. Χ. αιώνας ), οι Ρωμαίοι ακολουθούν μία πολιτική που δεν προωθεί τον εκρωμαϊσμό αλλά αντίθετα ενισχύει τον ελληνικό χαρακτήρα. Βασίζεται στην αστικοποίηση της υπαίθρου και στην εισχώρηση, μετά τους Μακεδόνες, στις ορεινές και ημιορεινές περιοχές, οι οποίες ακόμα ως ένα βαθμό ελέγχονταν από τους θρακικούς πληθυσμούς. Εκσυγχρονίζεται το οδικό δίκτυο και κατασκευάζεται η περίφημη Εγνατία Οδός (Via Egnatia), ερείπια της οποίας είναι ορατά σε αρκετά σημεία παράλληλα με τον εθνικό δρόμο Κήποι - Κωνσταντινούπολη.
Αποτέλεσμα της ρωμαϊκής πολιτικής στον Έβρο είναι η ίδρυση δύο καινούριων πόλεων, της Τραϊανούπολης ( Λουτρά ) και της Πλωτινούπολης ( Αγία Πέτρα Διδυμοτείχου ), όπου οι ανασκαφές αποκάλυψαν και ψηφιδωτά δάπεδα με μυθολογικά θέματα, από τον αυτοκράτορα Μάκο Ούλπιο Τραϊανό τον 2ο μ. Χ. αιώνα.



ΒΥΖΑΝΤΙΝΗ ΕΠΟΧΗ
Κατά τους βυζαντινούς χρόνους η περιοχή παίζει σημαντικό ρόλο, γιατί γειτονεύει με την πρωτεύουσα, την Κωνσταντινούπολη. Πλήθος βυζαντινών μνημείων δηλώνουν την ακμή του Έβρου αυτή την εποχή: το Διδυμότειχο με το κάστρο και τους 23 πύργους του ( 8ος - 15ος αι. ), το Πύθιο με το φρούριο του Ιωάννη Κατακουζηνού ( αρχές 14ου αι. ), ο ναός της Κοσμοσώτειρας στις Φέρες, που έκτισε ο σεβαστοκράτορας Ισσάκιος Κομνηνός στα 1152, το σπήλαιο των Αγ. Θεοδώρων Αλεξανδρούπολης ( θυμίζει αντίστοιχες σπηλαιώδεις εκκλησίες της Καππαδοκίας ), το οποίο είχε διαμορφωθεί σε μικρό ναό και τοιχογραφηθεί σε δύο φάσεις ( 11ος, τέλος 12ου - αρχές 13ου αι. ). Αξίζει να σημειωθεί πως τα βυζαντινά μνημεία του Έβρου αποτελούν πολύτιμη πηγή γνωριμίας με την τέχνη της Κωνσταντινούπολης, καθώς είναι μοναδικές μαρτυρίες μιας σπουδαίας καλλιτεχνικής δραστηριότητας που λόγω μεταγενέστερων καταστροφών άφησε λίγα ίχνη στο χώρο γέννησής της, την Πόλη. Και από το διάστημα της οθωμανικής περιόδου σώζονται μνημεία άξια προσοχής.
Στο Διδυμότειχο, ο περιηγητής δεν πρέπει να παραλείψει να δει το περίφημο τέμενος του Μωάμεθ του Α' (αρχές 15ου αι.) που ανήκει αρχιτεκτονικά στη σχολή της Προύσας και φέρει εσωτερικά τοιχογραφίες της "ουράνιας πόλης". Στην Τραϊανούπολη δεσπόζει η Χάνα, ένα οικοδόμημα του 1375 - 1385, που κτίστηκε από τον Γαζή Εβρενός πασά και χρησιμοποιήθηκε ως ξενώνας για τους ταξιδιώτες και τους λουόμενους στις εκεί ιαματικές πηγές, και ένα συγκρότημα λουτρώνων του 16ου αιώνα.



ΝΕΟΤΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ
Στα νεότερα χρόνια, από τον 18ο αι. και μετά, το αστικό ελληνικό στοιχείο ανθεί οικονομικά και πνευματικά, γεγονός που φαίνεται έντονα στην κοσμική και εκκλησιαστική αρχιτεκτονική και τέχνη. Ίχνη αυτής της ακμής μπορεί κανείς να συναντήσει στην πόλη του μεταξιού, το Σουφλί, στον παραδοσιακό οικισμό των Μεταξάδων, στο Διδυμότειχο και σε άλλους μικρότερους οικισμούς, όπως τα Πετρωτά, το Αλεποχώρι και το Παλιούρι.

explore Greece by region

Γρήγορη αναζήτηση »
 
Η ιστοσελίδα visitgreece.gr του ΕΟΤ είναι η επίσημη ιστοσελίδα προβολής του ελληνικού τουρισμού, με πολλές πληροφορίες για τουριστικούς προορισμούς της Ελλάδας, όπως πόλεις, παραλίες, καθώς και δραστηριότητες, εκδηλώσεις και πολλά πολλά άλλα!

Το περιεχόμενο αυτών των σελίδων αποτελεί πvευματική ιδιοκτησία του ΕΟΤ και απαγορεύεται η αναδημοσίευση μέρους ή του συνόλου του με οποιοδήποτε τρόπο.
Για πληροφορίες info@visitgreece.gr. All Rights Reserved. GNTO © 2018.